7. Sınıf Metin ve Paragraf Testleri

Kaplumbağa Terbiyecisi

Kaplumbağa Terbiyecisi
Osman Hamdi Bey (1842–1910) · 1906

Bu tabloda Bursa'daki Yeşil Cami'nin üst katında, eski bir odadayız. Kırmızı, uzun bir giysi giymiş yaşlı bir adam sırtına küçük bir davul olan nakkareyi asmış, elinde de bir ney tutuyor. Ayaklarının dibindeki kaplumbağalar ise yerdeki yeşil yaprakları kemiriyor. Adam onlara bir şeyler öğretmek istiyor ama kaplumbağalar ona hiç aldırmıyor gibi. Terbiyeci buna kızmıyor; başını hafifçe eğmiş, bekliyor.

Pek çok kaynağa göre ressam, bu figürü çizerken kendi yüzünü model almıştır. Tablo genellikle şöyle yorumlanır: Kaplumbağalar değişmeye direnen alışkanlıkları, terbiyeci ise yeniliği yavaş yavaş öğretmeye çalışan kişiyi temsil eder. Tablo bugün İstanbul'daki Pera Müzesinde sergilenmektedir.

Kaplumbağa Terbiyecisi

Kaplumbağa Terbiyecisi
Osman Hamdi Bey (1842–1910) · 1906

Bu tabloda Bursa'daki Yeşil Cami'nin üst katında, eski bir odadayız. Kırmızı, uzun bir giysi giymiş yaşlı bir adam sırtına küçük bir davul olan nakkareyi asmış, elinde de bir ney tutuyor. Ayaklarının dibindeki kaplumbağalar ise yerdeki yeşil yaprakları kemiriyor. Adam onlara bir şeyler öğretmek istiyor ama kaplumbağalar ona hiç aldırmıyor gibi. Terbiyeci buna kızmıyor; başını hafifçe eğmiş, bekliyor.

Pek çok kaynağa göre ressam, bu figürü çizerken kendi yüzünü model almıştır. Tablo genellikle şöyle yorumlanır: Kaplumbağalar değişmeye direnen alışkanlıkları, terbiyeci ise yeniliği yavaş yavaş öğretmeye çalışan kişiyi temsil eder. Tablo bugün İstanbul'daki Pera Müzesinde sergilenmektedir.

Kaplumbağa Terbiyecisi

Kaplumbağa Terbiyecisi
Osman Hamdi Bey (1842–1910) · 1906

Bu tabloda Bursa'daki Yeşil Cami'nin üst katında, eski bir odadayız. Kırmızı, uzun bir giysi giymiş yaşlı bir adam sırtına küçük bir davul olan nakkareyi asmış, elinde de bir ney tutuyor. Ayaklarının dibindeki kaplumbağalar ise yerdeki yeşil yaprakları kemiriyor. Adam onlara bir şeyler öğretmek istiyor ama kaplumbağalar ona hiç aldırmıyor gibi. Terbiyeci buna kızmıyor; başını hafifçe eğmiş, bekliyor.

Pek çok kaynağa göre ressam, bu figürü çizerken kendi yüzünü model almıştır. Tablo genellikle şöyle yorumlanır: Kaplumbağalar değişmeye direnen alışkanlıkları, terbiyeci ise yeniliği yavaş yavaş öğretmeye çalışan kişiyi temsil eder. Tablo bugün İstanbul'daki Pera Müzesinde sergilenmektedir.

Kaplumbağa Terbiyecisi

Kaplumbağa Terbiyecisi
Osman Hamdi Bey (1842–1910) · 1906

Bu tabloda Bursa'daki Yeşil Cami'nin üst katında, eski bir odadayız. Kırmızı, uzun bir giysi giymiş yaşlı bir adam sırtına küçük bir davul olan nakkareyi asmış, elinde de bir ney tutuyor. Ayaklarının dibindeki kaplumbağalar ise yerdeki yeşil yaprakları kemiriyor. Adam onlara bir şeyler öğretmek istiyor ama kaplumbağalar ona hiç aldırmıyor gibi. Terbiyeci buna kızmıyor; başını hafifçe eğmiş, bekliyor.

Pek çok kaynağa göre ressam, bu figürü çizerken kendi yüzünü model almıştır. Tablo genellikle şöyle yorumlanır: Kaplumbağalar değişmeye direnen alışkanlıkları, terbiyeci ise yeniliği yavaş yavaş öğretmeye çalışan kişiyi temsil eder. Tablo bugün İstanbul'daki Pera Müzesinde sergilenmektedir.

Babaannemin Yüzme Dersleri

12 Temmuz, Cumartesi

Babaannem bugün havuzun sığ tarafında ayaklarını yerden kesti ve on saniye suyun üstünde kaldı. Altmış yedi yaşında yüzme öğrenmeye karar verdiğinde ailede herkes şaşırmıştı. Köyünde ne havuz ne de deniz varmış, o yüzden çocukken suya hiç girmemiş.

İlk derste yalnızca merdivenden suya inip çıkmış. Eğitmeni onu hiç zorlamamış, "Bugün suyla tanışmanız yeter." demiş. Ertesi hafta yüzünü suya sokmayı, daha sonra da bir tahtaya tutunarak ayak çırpmayı denemiş. Bazı günler eve yorgun ve biraz da kırgın döndü. "Torunlar bir haftada öğreniyor, ben bir ayda öğrenemedim." diye söylendi.

Bu akşam ise sofrada gözleri parlıyordu. Bana dönüp "Yavaş gidiyorum ama geri gitmiyorum." dedi. O an aklıma, bir türlü sökemediğim kesir konusu geldi. Belki benim de her şeyi bir haftada öğrenmem gerekmiyordu.

Babaannemin Yüzme Dersleri

12 Temmuz, Cumartesi

Babaannem bugün havuzun sığ tarafında ayaklarını yerden kesti ve on saniye suyun üstünde kaldı. Altmış yedi yaşında yüzme öğrenmeye karar verdiğinde ailede herkes şaşırmıştı. Köyünde ne havuz ne de deniz varmış, o yüzden çocukken suya hiç girmemiş.

İlk derste yalnızca merdivenden suya inip çıkmış. Eğitmeni onu hiç zorlamamış, "Bugün suyla tanışmanız yeter." demiş. Ertesi hafta yüzünü suya sokmayı, daha sonra da bir tahtaya tutunarak ayak çırpmayı denemiş. Bazı günler eve yorgun ve biraz da kırgın döndü. "Torunlar bir haftada öğreniyor, ben bir ayda öğrenemedim." diye söylendi.

Bu akşam ise sofrada gözleri parlıyordu. Bana dönüp "Yavaş gidiyorum ama geri gitmiyorum." dedi. O an aklıma, bir türlü sökemediğim kesir konusu geldi. Belki benim de her şeyi bir haftada öğrenmem gerekmiyordu.

Babaannemin Yüzme Dersleri

12 Temmuz, Cumartesi

Babaannem bugün havuzun sığ tarafında ayaklarını yerden kesti ve on saniye suyun üstünde kaldı. Altmış yedi yaşında yüzme öğrenmeye karar verdiğinde ailede herkes şaşırmıştı. Köyünde ne havuz ne de deniz varmış, o yüzden çocukken suya hiç girmemiş.

İlk derste yalnızca merdivenden suya inip çıkmış. Eğitmeni onu hiç zorlamamış, "Bugün suyla tanışmanız yeter." demiş. Ertesi hafta yüzünü suya sokmayı, daha sonra da bir tahtaya tutunarak ayak çırpmayı denemiş. Bazı günler eve yorgun ve biraz da kırgın döndü. "Torunlar bir haftada öğreniyor, ben bir ayda öğrenemedim." diye söylendi.

Bu akşam ise sofrada gözleri parlıyordu. Bana dönüp "Yavaş gidiyorum ama geri gitmiyorum." dedi. O an aklıma, bir türlü sökemediğim kesir konusu geldi. Belki benim de her şeyi bir haftada öğrenmem gerekmiyordu.

Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Zafer

Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Zafer
Okul gazetesi · Tarih köşesi

Birinci Dünya Savaşı denince çoğumuzun aklına önce Çanakkale gelir. Oysa aynı yıllarda, binlerce kilometre güneydoğuda, Irak topraklarında da çetin bir mücadele sürüyordu. Bağdat'a doğru ilerleyen İngiliz ordusu, Osmanlı birliklerinin direnişiyle karşılaşınca geri çekilmiş ve Dicle Nehri'nin kıvrımındaki Kut kasabasına sığınmıştı. Osmanlı askerleri Aralık 1915'in başında kasabayı kuşattı. Ocak 1916'dan sonra kuşatmayı Halil Paşa yönetti.

İngilizler kuşatmayı kırmak için dışarıdan defalarca saldırdı. Kasabaya yiyecek ulaştırmak için gemilere, hatta uçaklara başvurdu. Hiçbiri sonuç vermedi. Yaklaşık beş ay sonra, 29 Nisan 1916'da, açlık ve hastalıkla güçten düşen İngiliz komutan Townshend 13 binden fazla askeriyle birlikte teslim oldu.

Ne var ki çevremde bu zaferi duymuş pek az kişiye rastladım. Bence Kut'ül Amare Zaferi'ni de en az Çanakkale Zaferi kadar tanımalıyız.

Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Zafer

Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Zafer
Okul gazetesi · Tarih köşesi

Birinci Dünya Savaşı denince çoğumuzun aklına önce Çanakkale gelir. Oysa aynı yıllarda, binlerce kilometre güneydoğuda, Irak topraklarında da çetin bir mücadele sürüyordu. Bağdat'a doğru ilerleyen İngiliz ordusu, Osmanlı birliklerinin direnişiyle karşılaşınca geri çekilmiş ve Dicle Nehri'nin kıvrımındaki Kut kasabasına sığınmıştı. Osmanlı askerleri Aralık 1915'in başında kasabayı kuşattı. Ocak 1916'dan sonra kuşatmayı Halil Paşa yönetti.

İngilizler kuşatmayı kırmak için dışarıdan defalarca saldırdı. Kasabaya yiyecek ulaştırmak için gemilere, hatta uçaklara başvurdu. Hiçbiri sonuç vermedi. Yaklaşık beş ay sonra, 29 Nisan 1916'da, açlık ve hastalıkla güçten düşen İngiliz komutan Townshend 13 binden fazla askeriyle birlikte teslim oldu.

Ne var ki çevremde bu zaferi duymuş pek az kişiye rastladım. Bence Kut'ül Amare Zaferi'ni de en az Çanakkale Zaferi kadar tanımalıyız.

Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Zafer

Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Zafer
Okul gazetesi · Tarih köşesi

Birinci Dünya Savaşı denince çoğumuzun aklına önce Çanakkale gelir. Oysa aynı yıllarda, binlerce kilometre güneydoğuda, Irak topraklarında da çetin bir mücadele sürüyordu. Bağdat'a doğru ilerleyen İngiliz ordusu, Osmanlı birliklerinin direnişiyle karşılaşınca geri çekilmiş ve Dicle Nehri'nin kıvrımındaki Kut kasabasına sığınmıştı. Osmanlı askerleri Aralık 1915'in başında kasabayı kuşattı. Ocak 1916'dan sonra kuşatmayı Halil Paşa yönetti.

İngilizler kuşatmayı kırmak için dışarıdan defalarca saldırdı. Kasabaya yiyecek ulaştırmak için gemilere, hatta uçaklara başvurdu. Hiçbiri sonuç vermedi. Yaklaşık beş ay sonra, 29 Nisan 1916'da, açlık ve hastalıkla güçten düşen İngiliz komutan Townshend 13 binden fazla askeriyle birlikte teslim oldu.

Ne var ki çevremde bu zaferi duymuş pek az kişiye rastladım. Bence Kut'ül Amare Zaferi'ni de en az Çanakkale Zaferi kadar tanımalıyız.